Do Jana Pawła II
Kocham Go bardzo,
bardziej niż cały świat.
On – to słońce w moim życiu,
tak jak woda na pustyni,
tak jak ląd na oceanie
nieskończonej wody.
On – to dla mnie wszystko!
Kocham Go tak bardzo,
że aż dusza boli,
że aż serce pęka.
Choć to miłość jednostronna,
jest na zawsze, jest dozgonna.
Chociaż taka niemożliwa,
jest tak mocna i tak żywa.
Czysta, jasna i serdeczna,
budująca i bezpieczna.
Tak jak słońce w jasnym niebie
bardzo mocno kocham Ciebie.
Ten, kto wierzy bardzo szczerze,
kocha Ciebie, mój papieżu!
2005 rok, Wilno
jammin'
+10
ReplyDelete