Znaleźć rodzicom miejsce na swojej ławce

Jesteś nastolatkiem?To o tobie i do ciebie! Buntujesz się przeciwko ukształtowanym poglądom, zasadom i normom? Szukasz swojej drogi? Wszędzie doszukujesz się błędów, nieprawdy. Dzielisz świat tylko na „białych” i „czarnych”. Nawet ludzie ci najbliżsi, którzy wychowali cię, dbali o twój byt, stają się obiektem twojej wątpliwości i krytyki. Często wydaje ci się, że mieszkasz z ludźmi, których wolałbyś zastąpić kims innym. Na plan pierwszy wysuwają się tak zwane „gwiazdy”, lansowane przez wszystkie programy telewizyjne oraz modne czasopisma. Jakże rzadko są wśród ubóstwianych i szanowanych przez nas ludzi ci, którzy naprawdę zasługują na to – nasi rodzice. Sprobujmy jednak wspólnie poszukać nie tylko ich wad, ale także i zalet.Chciałabym przyjrzeć się bliżej różnym typom rodziców.Każdy z tych typów ma wady, ale także zalety,dzięki którym można jakoś układać stosunki w domu, obyć się bez codziennych kłótni i sporów.
Jednym z nich jest opiekun – pomocnik.Ten typ charakteryzuje takich rodziców, którzy „żyją dziećmi”, dla nich pracują i starają o ich dobro.Często „szlifują” dzieci na swoje podobieństwo .Przy pomocy swych potomków urzeczywistniają swoje niezrealizowane marzenia.Dzieci takich rodziców często mają dużo zajęć pozalekcyjnych.Niestety, w przyszłości większość z nich nie zostaje tancerzami, malarzami, muzykami.Ich rodzice czują się zawiedzeni i zdradzeni.A nie łatwiej jest zapytać, czego pragnie dziecko, zamiast tego, by wstrzykiwać w ich życie własne doświadczenia?
Drugim typem rodziców są „nadzorcy”. To rodzice z bardzo surowym światopoglądem.Kroki dzieci „nadzorców” są kontrolowane, a kary za przekroczenie zasad ustalonych w takich rodzinach bywają surowe.Tacy rodzice starają się wychować dzieci na porządnych ludzi na wszelkie sposoby.Rodzice są pewni tego, że wychowanie dzieci polega na posłuszeństwie i bardzo poważnym stosunku do wszystkiego.A dzieci boją się dzielić z rodzicami swoimi kłopotami.Często takie dzieci są powstrzymane od okazywania emocji, nie umieją wyrażać uczuć i trudno udaje im się prowadzić dialog,zrobić karierę życiową.Starają się one być w cieniu.
Kolejnym typem jest artysta-rzeźbiarz.To mamusie i tatusiowie, którzy nieświadomie (a może świadomie) wychowują potomków bardzo podobnych do samych siebie.Na pewno każdy z nas widział matkę i córkę lub ojca i syna podobnych do siebie jak zewnętrznie, tak i duchowo.Temperament, fryzura, sposób chodzenia i rozmawiania rodzica i dziecka często bywają niemal takie same.Podobieństwo czasem się krzyżuje, tzn.rośnie „córunia tatusia”, czy „synek mamusi”.W takich rodzinach panuje wzajemne porozumienie się, uczucia, ale też i częste kłótnie.Świadczy to o tym, że dziecko i rodzice nie dostrzegają dużego wzajemnego podobieństwa.Dzieci „rzeźbiarzy” często dziedziczą też zawód rodziców.
Czwartym typem rodziców są tak zwani hipisi(jak pamiętasz, to ruch młodzieżowy,skierowany przeciwko społeczeństwu konsumpcyjnemu)..Są to często rozwiedzieni ludzie, którzy jednak nie są samotni, mimo że nie mają oficjalnego partnera życia.Poświęceni są dzieciom, lecz nie narzucają swoich poglądów, czy też zasad życiowych. Nie wypytują dzieci o ich życie prywatne, jeżeli dziecko samo nie mówi pierwsze.Takie dzieci czas spędzają z przyjaciółmi, są bardzo samodzielne. Nie są jednak bez rodziców. Oni są ciągle w cieniu i w każdej chwili gotowi do pomocy dziecku, lecz nigdy nie pomagają nieproszeni, nie chcąc ograniczać wolności dziecka.
Na zakończenie chciałabym mówić o wymarzonym typie rodziców.Rodziców tego typu jest mało.Możliwe, że ten typ – to wzorzec marzeń każdego z nas.Rozmawiąją z dziećmi wtedy, kiedy one tego potrzebują. Panują nad nimi w chwilach, kiedy to jest niezbędne. Pomagają dzieciom, nigdy nie wtrącając się nieproszeni do ich życia.Robią w życiu to,o czym marzyli i uczą swych dzieci szukania własnej drogi.Ich dzieci wyrastają na dobrych, uczciwych ludzi.Nie wstydzą się pokazywać łez i umieją pocieszyć bliźniego. Niepowodzenia życiowe przyjmują jak wyzwania i wierzą we własne siły.

Już zdążyłeś zaklasyfikować do jakiegoś typu swoich rodziców? Wykryłeś ich podstawowe wady, ale też zauważyłeś, że każdy typ rodziców wiele robi dla dobra swoich dzieci, dba o ich przeszłość, a więc ma zalety, które należy zauważyć i rozwijać. Będą one pomocne w układaniu stosunków z rodzicami. Powodzenia!

jammin'